Windows LiveWindows Live™
 
 
Profiel van [ n 3 ][ n 3 ]Foto'sWeblogLijstenMeer Extra Help

Weblog
    19-6-2006

    วันนั้นที่ผ่านพ้นไป

    เดือนกว่าๆผ่านไป จากเหตุการณ์วันนั้น มันมีเรื่องเล่ามากมาย อยากที่จะระบายออกมา อยากจะเล่าแต่คิดมานานแล้วว่าจะเขียนออกมา มันคงเป็นวิธีที่ดีที่สุดในตอนนี้
     
    9 พ.ค. 49
    วันนั้นน้องเนี้ยบ (น้องสาว) อยากออกมานัดเจอเพื่อน ด้วยความที่อยากออกมาดูหนังอยู่แล้วเลยพาเขามาด้วย ตกลงมาดูกันที่ Siam Paragon ดูๆ เวลาแล้ว MI:III รอบ 11 โมง จะจบทันเวลานัดของน้องพอดี ประมาณบ่ายสองกว่าๆ หนังจบไป ไม่ได้คิดอะไรมาก ติดใจแค่กับฉากการปั๊มหัวใจในหนังที่มีถึงสองหน บ่ายสามโมง น้องเจอกับเพื่อนๆ ที่ Boots สยาม เซนเตอร์ ดูเครื่องสำอางเล็กๆ น้อยๆ เราเองก็อยากได้โฟมล้างหน้าอยู่แต่กระเป๋าแฟบ ต้องไปกดตังค์ที่ ATM ระหว่างเดินกลับ ประมาณบ่ายสามครึ่ง มีโทรศัพท์ Private number ดูก็ทราบว่าคงเป็นป้าที่อยู่ที่ D.C. ทำงานในหน่วยงานเดียวกับพ่อ สนิทกับครอบครัวเรามาก พอรับสายป้าก็ถามว่าสบายมั้ย อยู่ที่ไหน ขอคุยเรื่องสำคัญหน่อย เน่ลูกตั้งสติให้ดีนะ ฟังแล้วตั้งสติเฉยๆนะลูก....เน่เงียบไปพักแล้วก็ตอบว่า...ครับ คุณพ่อ พ่อของลูกน่ะ กำลังนั่งรถมาที่สนามบินกำลังจะกลับจากใต้ จู่ๆเขาก็น๊อคไปเฉยๆ ตอนแรกคิดว่าหลับ พอคนขับรถสังเกตุว่าพ่อยังหลับคาโทรศัพท์ ก็รีบพาไปส่งโรงพยาบาล หมอให้ปั๊มหัวใจ แต่ปั๊มยังไงก็ไม่ขึ้น หมอบอกว่าหัวใจหยุดเต้นไปห้านาทีก่อนมาถึงแล้ว เลยช่วยไว้ได้ไม่ทัน พ่อเสียแล้วนะลูก ป้าพูดด้วยน้ำเสียงใกล้จะร้องให้ ...... เน่ เน่ครับ ตั้งสตินะลูก ตอบป้าด้วย .....
    ในใจตอนนั้น มีแต่ภาพการปั๊มหัวใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทั้งจากในหนัง และมโนภาพจากที่ป้าบอก มันสลับสับปนกันไป ภาพที่เคยขับรถพาพ่อไปเที่ยวหัวหิน ซึ่งเป็นการขับออกทางไกลครั้งแรกด้วยกัน ภาพตอนงานรับปริญญา ภาพงานศพแม่ ภาพตอนสมัยที่อยู่อังกฤษกับแม่กับน้อง ภาพที่เคยไปเที่ยวด้วยกันตอนเด็กๆ และอีกมากมายลอยอยู่ในใจ
    ....เน่ครับ ตอบป้าด้วย........อ่ะ อ้อ ครับ.....ป้านึกว่าลูกจะเป็นอะไรไปแล้วซะอีก ตอนนี้เน่ต้องตั้งสติให้ดีนะ พาน้องกลับบ้านนะลูก ขับรถไหวมั้ย.....ไหวครับ......ไม่ต้องห่วงนะลูก ป้าจะหา flight ที่เร็วที่สุดแล้วจะไปอยู่ช่วยลูกสองคนนะคะ....ครับ....ตอนนี้อย่าเพิ่งบอกน้องนะ ค่อยๆตั้งสติแล้วบอก.... แค่นี้ก่อนนะลูก......ครับ
    หลังจากวางหู ก็คิดถึงแต่ว่าต่อจากนี้จะทำอย่างไร จะอยู่กันยังไง ใครจะดูแล คงจะต้องเป็นเราใช่มั้ย แล้วจะบอกน้องได้ยังไง คำถามหลายอย่างวนเวียนอยู่ในหัว ทั้งสับสน ทั้งเสียใจ แต่ต้องฝืนทนทำเป็นปกติต่อหน้าน้องสาว
     
    หลายนาทีผ่านไป เน่เดินเข้าไปบอกน้องว่าต้องรีบกลับแล้ว เนี้ยบก็ไม่ได้ถามอะไร พอขับรถออกมาจากสยามสักพัก เน่ก็จอดรถข้างทางแล้วค่อยๆบอกเขาถึงสิ่งที่เกิดขึ้น สิ่งแรกที่เนี้ยบบอกคือ พ่อยังไม่ได้รู้ผลเลย (ผลเข้า ent.) แล้วก็ร้องให้ เน่ก็รีบขับรถกลับบ้านให้เร็วที่สุด ก่อนที่ตัวเองจะทนไม่ได้
     
    กลับถึงบ้านแล้ว เพื่อนๆ น้องๆ พ่อที่ทำงานก็มาที่บ้าน เห็นได้จากรถที่มาจอด พอลงจากรถน้องก็ร้องให้ออกมาเต็มๆ เน่ก็พยายามกอดและปลอบเขาทั้งๆที่ตัวเองก็น้ำตาเอ่อจะล้นออกมาทั้งสองข้าง พอสงบสติได้ก็เข้าบ้าน คุณย่าที่นั่งเงียบอยู่ที่บ้าน ก็ร้องให้ออกมาเมื่อเห็นเราสองคน หลังจากนั้นทั้งเน่และเนี้ยบก็พยายามติดต่อญาติๆ ทางฝ่ายแม่ ให้เขาทราบ และกระจายข่าว เน่เองก็พยายามติดต่อ เท็น กับ แป๋ง แต่ติดต่อได้แค่แป๋ง แรกๆก็พูดอะไรไม่ออก ไม่รู้จะบอกอย่างไร สุดท้ายก็บอกไปจนได้ แล้วก็ฝากบอกเพื่อนๆต่อด้วย เพราะมันไม่รู้จะบอกใครได้อีกแล้ว ดึกคืนนั้น เท็นก็โทรมาถามว่าเป็นยังไงบ้าง หลายๆอย่าง ที่คุยกัน และหลังจากนั้นเน่จำรายละเอียดไม่ได้ บอกเท็นไปว่าพรุ่งนี้รับศพที่สนามบิน ตั้งศพที่วัดมกุฏฯ รดน้ำฟังสวด วันพระราชทานเพลิง ฯลฯ
     
    10 พ.ค. 49
    คืนก่อนนั้นนอนหลับไม่ค่อยสนิท ตื่นมาก็นั่งทำใจถึงความเป็นจริงที่เกิดขึ้น วันนี้ต้องไปรับศพที่สนามบิน พอไปถึง crate หุ้มโลง ก็วางอยู่ รอให้น้ารัง (เพื่อนสนิทที่ทำงาน ที่ไปใต้ด้วยกันกับพ่อประจำ) มาเซ็นรับศพ เน่กับน้องมองหน้ากันบ้างแต่พูดอะไรไม่ออก รับศพเสร็จ คุณอาผู้ชาย ที่เป็นน้องคนเล็ก ก็นั่งไปกับรถที่ขนโลงพร้อมกับพระ คอยโปรยเงินตามทาง เน่กับเนี้ยบแยกกันไปคนละคันกับศพคุณพ่อ พอถึงวัด ทางอาและศพก็มาถึงก่อนแล้ว โลงถูกเปิดออก แล้วก็ยกศพมาวางบนฐาน แต่งตัวเตรียมรดน้ำ
     
    เน่มองศพของคุณพ่อห่างๆจากนอกศาลา ไม่ได้เข้าใกล้มากนัก พอเขาเรียกให้เข้าไป มันก็ก้าวไม่ออก มองไปอีกทีก็ยิ่งเสียใจ อยากให้เขาลุกขึ้นมาพูดคุยล้อเล่นว่ามันเป็นการอำ แต่มันคงไม่ใช่
    หลังจากรดน้ำศพ เขาเอาร่างลงโลง พร้อมกับปิดฝาโลง เสียงนั้นดังก้องอยู่ในหัวตลอดเวลา มันคือเสียงที่เขาตอกฝาโลง ทุกครั้งที่ค้อนโดนตะปู เสียงที่ดังออกมา เหมือนตอกย้ำความเป็นจริงมากขึ้น ว่านี่ไม่ใช่ความฝัน แต่เป็นความจริงที่ทุกคนต้องยอมรับมัน
     
    เน่คงไม่เล่าอะไรมากไปกว่านี้แล้ว ไม่ใช่ไม่อยากเล่า แต่ไม่อยากตอกย้ำกับอดีตที่ผ่านไป เรื่องราวหลังจากตอนนั้นก็ไม่ต่างจากคนอื่นๆที่อาจพบเห็นได้ทุกวัน
     
    ท้ายนี้ เน่ขอขอบคุณ เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ทุกๆ คนที่คอยให้กำลังใจ ทั้งที่มางานได้และไม่ได้มา ทั้ง message, msn, sms ทุกทุนทรัพทย์ที่ช่วยเหลือ ทุกน้ำใจที่ให้มา เน่จะไม่ลืมเลยครับ ขอให้พระบารมีแห่งองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระศรีรัตนตรัย และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ทั้งหลายในสากลโลก จงดลบันดาลให้ทุกท่านประสพแต่ความสุขความเจริญตลอดสิ้นกาลนานครับ
     
    ------
    20:26 | In weblog opnemen

    (3) reacties

    Een ogenblik geduld...
    De reactie die je hebt ingevoerd is te lang. Maak hem iets korter.
    Je hebt niets ingevoerd. Probeer het opnieuw.
    We kunnen je reactie nu niet toevoegen. Probeer het later opnieuw.
    Je hebt toestemming van je ouders nodig om een reactie toe te voegen Toestemming vragen
    Je kunt geen reacties geven omdat je ouders dit hebben uitgeschakeld.
    We kunnen je reactie nu niet verwijderen. Probeer het later opnieuw.
    Je hebt het maximale aantal reacties overschreden dat je elke dag kunt versturen. Probeer het over 24 uur nog eens.
    De mogelijkheid om reacties te geven is uitgeschakeld voor je account omdat onze systemen aangeven dat je spam naar andere gebruikers verzendt. Als je van mening bent dat je account ten onrechte is uitgeschakeld, kun je contact opnemen met de klantondersteuning van Windows Live.
    Voer de beveiligingscontrole hieronder uit om een reactie achter te laten.
    De tekens die je typt moeten overeenkomen met die in de afbeelding of het audiofragment.

    Meld je aan bij Windows Live ID om een reactie toe te voegen (als je Hotmail, Messenger of Xbox LIVE gebruikt, heb je al een Windows Live ID). Aanmelden


    Heb je geen Windows Live ID? Maak er nu een aan
    Wit-Biozegt:
    อ่านแล้วน้ำตาซึม ๆ เลยครับพี่เน่ วันนั้นพอผมรู้ข่าวผมก็ช็อคเลยล่ะ รู้สึกเหมือนกับว่าเสียญาติผู้ใหญ่ที่เคารพรักมาก ๆ คนหนึ่งไป คงเป็นเพราะว่าพวกเราเคยเจอกันมาตั้งแต่ยังเป็นเด็ก เลยสนิทกับคุณพ่อคุณแม่ของแต่ละคนไปด้วย
     
    คุณพ่อเคยบอกผมว่า อาเบ้งเป็นข้าราชการที่ทุ่มเทและเสียสละเพื่อประเทศชาติมากที่สุดคนหนึ่ง ซึ่งผมมั่นใจว่าจะเป็นสิ่งที่พี่เน่ภาคภูมิใจได้เสมอ
     
    And just like what Khun DoRaz has said, no one can ever ask for a better son than you.
     
    เป็นกำลังใจให้พี่เน่ น้องเนี๊ยบ และครอบครัวนะครับ
    5 Dec.
    TONG*zegt:
    ^____^
     
    ยิ้มสู้นะ...
    27 Juni
    The DoRaZzegt:
    ขอโทษ ที่ไม่ได้โผล่หัวไปที่งานเลย... รู้สึกเหมือนเป็นน้องที่แย่สำหรับพี่ที่ดี
     
    ชีวิตคนเรามีล้มก็ต้องมีลุก...
     
    ผมเชื่อว่าพี่เน่ปฏิบัติกับพ่อพี่เน่ได้สมเป็นลูกชายตัวอย่างแล้วครับ
     
    สู้ต่อไปนะ
    19 Juni

    Links naar je weblog

    De URL voor de link naar dit weblogitem is:
    http://mydesine.spaces.live.com/blog/cns!DE1DC3E4CA323149!293.trak
    Weblogs die naar dit item verwijzen
    • Geen
    *